عوارض اسکن هسته ای قلب برای اطرافیان +راهکارهای کاهش خطر

آخرین به‌روزرسانی در مارس 11, 2026 توسط دکتر لیلا نجم افشار متخصص قلب و عروق – نظام پزشکی 105716

عوارض اسکن هسته ای قلب برای اطرافیان در سال‌های اخیر به عنوان یکی از روش‌های دقیق تصویربرداری پزشکی برای ارزیابی عملکرد قلب و تشخیص مشکلات قلبی مورد استفاده قرار گرفته است. این روش با استفاده از مواد رادیواکتیو، امکان بررسی جریان خون به عضله قلب و شناسایی نواحی آسیب‌دیده را فراهم می‌کند. با این حال، یکی از دغدغه‌های رایج در میان بیماران و اطرافیان آن‌ها، اثرات احتمالی مواد رادیواکتیو بر سلامت افرادی است که در تماس نزدیک با بیمار قرار دارند. اگرچه دوز استفاده‌شده در اسکن هسته‌ای قلب معمولاً کم و در محدوده ایمن است، اما آگاهی از نکات ایمنی و رعایت توصیه‌های پزشکی می‌تواند به کاهش نگرانی‌های مربوط به این موضوع کمک کند.

عوارض اسکن هسته ای قلب برای اطرافیان

اسکن هسته ای قلب یک روش تشخیصی پیشرفته است که از مواد رادیواکتیو برای بررسی عملکرد قلب و جریان خون آن استفاده می‌کند. با توجه به استفاده از مواد رادیواکتیو، یکی از نگرانی‌های مهم بیماران و اطرافیان آن‌ها، تأثیرات احتمالی پرتوهای ساطع‌شده بر سلامت افراد در تماس نزدیک با بیمار است.

عوارض احتمالی اسکن هسته‌ای قلب برای اطرافیان

اسکن هسته‌ای قلب یک روش تشخیصی دقیق است که با استفاده از مواد رادیواکتیو، جریان خون و عملکرد قلب را ارزیابی می‌کند. اگرچه دوز این مواد به دقت کنترل می‌شود و معمولاً بی‌خطر تلقی می‌شود، اما نگرانی‌هایی درباره تأثیرات احتمالی بر اطرافیان بیمار، به‌ویژه گروه‌های حساس مانند کودکان و زنان باردار، وجود دارد.

1. قرارگیری در معرض اشعه:
   پس از انجام اسکن هسته ای قلب، بدن بیمار مقدار کمی اشعه گاما منتشر می‌کند که می‌تواند در تماس طولانی‌مدت، به‌ویژه برای کودکان و زنان باردار، اثرات نامطلوب داشته باشد. این تأثیرات شامل افزایش خطر آسیب به بافت‌های حساس و تأثیر بر رشد سلولی در جنین است.
2. انتقال مواد رادیواکتیو از طریق مایعات بدن:
   مواد رادیواکتیو تزریق‌شده ممکن است از طریق عرق، ادرار و بزاق دفع شوند. تماس با این مایعات می‌تواند خطرات احتمالی را برای افراد در تماس نزدیک ایجاد کند.
3. اثرات طولانی‌مدت پرتوها:
   اگرچه مقدار اشعه به‌کاررفته پایین است، اما در موارد خاص، قرارگیری مداوم در نزدیکی بیمار ممکن است باعث ایجاد اثرات جزئی بر سلامت در بلندمدت شود، به‌ویژه برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.
4. احتمال نگرانی‌های روانی:
   برخی از اطرافیان بیمار ممکن است دچار اضطراب و نگرانی درباره تأثیرات نامحسوس اشعه شوند که می‌تواند باعث استرس روانی شود.

A nuclear cardiac stress test helps diagnose and monitor heart problems such as coronary artery disease. A provider injects a small amount of radioactive substance into your bloodstream. Then a special camera takes pictures of blood flow in and around the heart

تست استرس قلبی هسته ای به تشخیص و نظارت بر مشکلات قلبی مانند بیماری عروق کرونر کمک می کند. یک ارائه دهنده مقدار کمی ماده رادیواکتیو را به جریان خون شما تزریق می کند. سپس یک دوربین مخصوص از جریان خون در قلب و اطراف آن عکس می گیرد.

به نقل از سایت clevelandclinic

راهکارهای کاهش خطر برای اطرافیان

برای کاهش خطرات احتمالی ناشی از اسکن هسته‌ای قلب برای اطرافیان، رعایت برخی نکات ایمنی ضروری است. این راهکارها به منظور کاهش میزان قرارگیری در معرض اشعه و جلوگیری از آلودگی ثانویه طراحی شده‌اند.

1. حفظ فاصله ایمن:
   • توصیه می‌شود که اطرافیان، به‌ویژه کودکان و زنان باردار، حداقل تا ۲۴ تا ۴۸ ساعت از بیمار فاصله یک متری را حفظ کنند.
   • از در آغوش گرفتن یا تماس فیزیکی طولانی‌مدت با بیمار در این مدت خودداری شود.
2. اجتناب از تماس با گروه‌های حساس:
   • زنان باردار و کودکان بهتر است از تماس نزدیک با بیمار خودداری کنند، زیرا این گروه‌ها نسبت به تأثیرات اشعه حساس‌تر هستند.
3. بهداشت شخصی بیمار:
   • بیمار باید پس ازاسکن هسته ای قلب دست‌های خود را به‌طور مرتب بشوید تا از انتشار احتمالی مواد رادیواکتیو از طریق عرق یا تماس جلوگیری شود.
   • توصیه می‌شود بیمار از حوله‌ها، لباس‌ها و ملحفه‌های جداگانه استفاده کند.
4. مدیریت دفع مواد رادیواکتیو:
   • بیمار باید از سرویس بهداشتی جداگانه استفاده کند و پس از هر بار استفاده، سیفون را دوبار بکشد تا از باقی‌ماندن مواد رادیواکتیو جلوگیری شود.
   • استفاده از دستکش هنگام تمیز کردن وسایل مورد استفاده بیمار توصیه می‌شود.
5. افزایش مصرف مایعات:
   • نوشیدن آب فراوان توسط بیمار به دفع سریع‌تر مواد رادیواکتیو از طریق ادرار کمک می‌کند و مدت‌زمان انتشار اشعه را کاهش می‌دهد.
6. تهویه مناسب محیط:
   • قرارگیری بیمار در یک اتاق با تهویه مناسب می‌تواند به کاهش تجمع ذرات رادیواکتیو در محیط کمک کند.
7. اجتناب از تماس طولانی در فضاهای بسته:
   • بهتر است از ماندن طولانی‌مدت در محیط‌های بسته و کوچک مانند خودرو، اتاق‌های کوچک و آسانسور در ساعات اولیه پس از اسکن خودداری شود.

با رعایت این نکات، می‌توان خطرات احتمالی ناشی از مواد رادیواکتیو را به حداقل رساند و اطمینان خاطر بیشتری برای بیمار و اطرافیان فراهم کرد.

نکات خیلی مهم قبل از انجام اسکن هسته‌ای قلب

عنوان نکته	توضیحات
ناشتا بودن	حداقل ۴ تا ۶ ساعت قبل از اسکن از خوردن و آشامیدن (به‌جز آب) خودداری شود.
مصرف داروها	طبق دستور پزشک، ممکن است نیاز به قطع برخی داروهای قلبی یا دیابت باشد.
عدم مصرف کافئین	۲۴ ساعت قبل از اسکن، از مصرف قهوه، چای، نوشابه و شکلات خودداری شود.
لباس مناسب	پوشیدن لباس‌های راحت و بدون فلز (مانند زیپ و دکمه فلزی) توصیه می‌شود.
حساسیت به مواد رادیواکتیو	در صورت داشتن حساسیت به داروها یا مواد رادیواکتیو، حتماً به پزشک اطلاع دهید.
بارداری و شیردهی	در صورت بارداری یا شیردهی، پزشک را مطلع کنید تا اقدامات لازم انجام شود.
فعالیت بدنی	از ورزش و فعالیت‌های سنگین ۲۴ ساعت قبل از انجام اسکن پرهیز شود.
مصرف مایعات	نوشیدن مقدار کافی آب قبل از اسکن توصیه می‌شود، مگر اینکه پزشک منع کرده باشد.
سابقه بیماری‌ها	وجود بیماری‌هایی مانند دیابت، فشار خون، و مشکلات کلیوی باید به پزشک اطلاع داده شود.
زمان‌بندی دقیق	حضور در مرکز اسکن حداقل ۳۰ دقیقه قبل از زمان تعیین‌شده الزامی است.

با رعایت این نکات، دقت نتایج اسکن افزایش می‌یابد و از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری می‌شود.

نکات مهم پس از انجام اسکن هسته‌ای قلب

پس از انجام اسکن هسته‌ای قلب، رعایت برخی توصیه‌ها ضروری است تا مواد رادیواکتیو تزریق‌شده به بدن به‌سرعت دفع شده و از بروز هرگونه خطر احتمالی برای بیمار و اطرافیان جلوگیری شود. یکی از مهم‌ترین اقدامات، مصرف مایعات فراوان است. نوشیدن حداقل ۸ لیوان آب در طول روز به خروج سریع‌تر مواد رادیواکتیو از طریق ادرار کمک می‌کند. همچنین توصیه می‌شود پس از هر بار استفاده از سرویس بهداشتی، سیفون را دو بار بکشید تا از تجمع مواد رادیواکتیو جلوگیری شود.

بیمار باید تا ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از اسکن هسته ای قلب از تماس نزدیک با افراد حساس مانند زنان باردار و کودکان خودداری کند، زیرا در این مدت بدن ممکن است مقدار کمی اشعه ساطع کند. رعایت بهداشت فردی، از جمله شستن دست‌ها پس از استفاده از سرویس بهداشتی و تعویض لباس‌ها، از دیگر اقدامات مهم پس از اسکن است. همچنین بهتر است بیمار در صورت امکان از وسایل شخصی مجزا مانند حوله، ملحفه و سرویس بهداشتی جداگانه استفاده کند.

برخی افراد ممکن است پس از اسکن هسته ای قلب احساس خستگی یا کمی سرگیجه داشته باشند که با استراحت کافی و تغذیه مناسب برطرف می‌شود. توصیه می‌شود از مصرف غذاهای سنگین و چرب پرهیز کرده و رژیم غذایی سبکی داشته باشید. علاوه بر این، باید از انجام فعالیت‌های بدنی شدید تا ۲۴ ساعت خودداری کرده و در صورت بروز علائمی مانند تهوع، سردرد یا حساسیت پوستی، با پزشک خود مشورت کنید.

در نهایت، رعایت فاصله از دیگران در مکان‌های عمومی، عدم ماندن طولانی در فضاهای بسته مانند آسانسور و ماشین، و تهویه مناسب محیط نیز از دیگر نکات مهم پس از اسکن هسته ای قلب است. با رعایت این توصیه‌ها، می‌توان از اثرات جانبی احتمالی جلوگیری کرده و دوره پس از اسکن را با اطمینان بیشتری سپری کرد.

آیا برای انجام اسکن هسته ای احتیاج به آمادگی قبلی هست

بله، انجام اسکن هسته ای قلب نیاز به آمادگی قبلی دارد تا نتایج دقیق‌تر و قابل‌اعتمادتری به دست آید. آمادگی‌های لازم قبل از اسکن شامل موارد زیر است:

1. رعایت رژیم غذایی خاص

• معمولاً ۴ تا ۶ ساعت قبل از اسکن باید ناشتا باشید و از مصرف غذا و نوشیدنی (به‌جز آب) خودداری کنید.
• ۲۴ ساعت قبل از اسکن، از مصرف مواد کافئین‌دار مانند قهوه، چای، نوشابه‌های انرژی‌زا، شکلات و برخی داروهای حاوی کافئین خودداری کنید.

2. مصرف داروها

• برخی داروهای قلبی (مانند بتابلوکرها، نیترات‌ها و داروهای کاهنده فشار خون) ممکن است نیاز به قطع موقت داشته باشند.
• در صورت مصرف داروهای دیابت، باید پزشک را مطلع کنید؛ زیرا ممکن است تغییراتی در برنامه دارویی شما ایجاد شود.

3. پوشش مناسب

• بهتر است لباس‌های راحت و بدون فلز (مانند دکمه و زیپ فلزی) بپوشید، زیرا فلزات ممکن است در تصاویر اسکن هسته ای قلب اختلال ایجاد کنند.
• از به همراه داشتن جواهرات و اشیای فلزی خودداری کنید.

4. شرایط پزشکی خاص

• در صورت بارداری یا شیردهی حتماً پزشک را مطلع کنید، زیرا ممکن است انجام اسکن هسته ای قلب توصیه نشود یا اقدامات احتیاطی خاصی لازم باشد.
• در صورت داشتن بیماری‌های کلیوی، کبدی، یا آلرژی به مواد رادیواکتیو، پزشک را در جریان بگذارید.

5. اجتناب از فعالیت‌های شدید

• ۲۴ ساعت قبل از اسکن هسته ای قلب، از انجام فعالیت‌های سنگین و ورزش پرهیز کنید، زیرا ممکن است بر نتایج اسکن تأثیر بگذارد.

6. مصرف مایعات

• معمولاً نوشیدن آب قبل از اسکن توصیه می‌شود، مگر اینکه پزشک توصیه دیگری کرده باشد.

7. حضور به‌موقع در مرکز اسکن

• توصیه می‌شود حداقل ۳۰ دقیقه زودتر در مرکز حضور داشته باشید تا مراحل آماده‌سازی و تزریق مواد رادیواکتیو انجام شود.

با رعایت این نکات، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که اسکن هسته ای قلب با دقت و صحت بالاتری انجام شود.

انواع اسکن هسته ای قلب

اسکن هسته ای قلب یک روش تصویربرداری پیشرفته است که برای بررسی جریان خون، عملکرد قلب و تشخیص بیماری‌های قلبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. انواع مختلفی از اسکن هسته ای قلب وجود دارد که هر یک برای بررسی جنبه‌های خاصی از عملکرد قلب طراحی شده‌اند. در ادامه، مهم‌ترین انواع اسکن هسته ای قلب معرفی شده‌اند:

---

1. اسکن پرفیوژن قلب (Myocardial Perfusion Scan)

این نوع اسکن برای ارزیابی جریان خون به عضله قلب در حالت استراحت و فعالیت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

انواع:

• اسکن استراحت و استرس: شامل دو مرحله است که در یکی قلب در حالت استراحت بررسی شده و در دیگری بیمار تحت فعالیت (مانند راه رفتن روی تردمیل یا دریافت داروهای افزایش‌دهنده ضربان قلب) قرار می‌گیرد.
• اسکن دارویی: برای بیمارانی که قادر به انجام ورزش نیستند، از داروهایی مانند دوبوتامین یا آدنوزین برای شبیه‌سازی استرس قلبی استفاده می‌شود.

کاربرد:

• تشخیص بیماری عروق کرونری (تنگی عروق قلبی)
• ارزیابی اثرات حملات قلبی
• بررسی میزان خون‌رسانی به عضله قلب

---

2. اسکن SPECT قلب (Single Photon Emission Computed Tomography)

در این روش، تصاویر سه‌بعدی از قلب گرفته می‌شود که جزئیات دقیق‌تری از جریان خون و عملکرد عضله قلب ارائه می‌دهد.

کاربرد:

• تشخیص نواحی با کاهش جریان خون
• ارزیابی زنده‌مانی عضله قلب پس از حمله قلبی
• بررسی عملکرد قلب قبل از عمل جراحی بای‌پس یا آنژیوپلاستی

---

3. اسکن PET قلب (Positron Emission Tomography)

اسکن هسته ای قلب PET از مواد رادیواکتیو با دقت بالاتر استفاده می‌کند و تصاویر دقیق‌تری از عملکرد متابولیک قلب ارائه می‌دهد.

کاربرد:

• تشخیص بافت‌های زنده و غیرزنده عضله قلب
• ارزیابی عملکرد قلب پس از سکته
• بررسی اثربخشی درمان‌های قلبی

---

4. اسکن مولتی‌گیت (MUGA Scan – Multi Gated Acquisition Scan)

اسکن هسته ای قلب برای بررسی عملکرد پمپاژ قلب و اندازه‌گیری کسر جهشی (Ejection Fraction) استفاده می‌شود.

کاربرد:

• ارزیابی عملکرد بطن چپ و راست قلب
• بررسی کارایی قلب پس از درمان‌هایی مانند شیمی‌درمانی
• نظارت بر بیماران مبتلا به نارسایی قلبی

---

5. اسکن هسته‌ای برای تشخیص التهاب قلب (FDG-PET Scan)

در این روش از نوع خاصی از تصویربرداری PET برای تشخیص التهابات قلبی مانند سارکوئیدوز قلبی استفاده می‌شود.

کاربرد:

• تشخیص التهاب و عفونت‌های قلبی
• ارزیابی بیماری‌های خودایمنی مرتبط با قلب

---

6. اسکن کلسیم کرونری (Cardiac Calcium Scan)

این روش برای بررسی میزان رسوبات کلسیم در عروق کرونری مورد استفاده قرار می‌گیرد که نشان‌دهنده احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی است.

کاربرد:

• ارزیابی خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی
• پیشگیری از بیماری‌های عروق کرونری

---

هر یک از این روش‌ها با توجه به شرایط بیمار و تشخیص پزشک، می‌توانند به‌طور مستقل یا ترکیبی برای بررسی عملکرد قلب مورد استفاده قرار گیرند.

نحوه انجام اسکن هسته‌ای قلب

اسکن هسته ای قلب یک روش تصویربرداری پزشکی است که به کمک مواد رادیواکتیو (رادیوایزوتوپ‌ها) و یک دوربین مخصوص، عملکرد قلب و جریان خون در عضله قلب را بررسی می‌کند. این اسکن معمولاً در دو مرحله انجام می‌شود: حالت استراحت و حالت استرس (ورزشی یا دارویی). مراحل انجام این اسکن به شرح زیر است:

---

1. آماده‌سازی بیمار

قبل از انجام اسکن هسته ای قلب، بیمار باید شرایط خاصی را رعایت کند:

• ناشتا بودن حداقل ۴ تا ۶ ساعت قبل از اسکن.
• اجتناب از مصرف کافئین و دخانیات حداقل ۲۴ ساعت قبل از آزمایش.
• پوشیدن لباس‌های راحت و بدون فلز.
• قطع برخی داروها طبق دستور پزشک.

---

2. تزریق ماده رادیواکتیو

یک مقدار کمی از ماده رادیواکتیو (مانند تالیوم-۲۰۱ یا تکنسیوم-۹۹) به داخل رگ بیمار تزریق می‌شود. این ماده به سلول‌های عضله قلب می‌رسد و میزان جذب آن نشان‌دهنده میزان خون‌رسانی به بخش‌های مختلف قلب است.

• بیمار باید مدتی منتظر بماند تا ماده رادیواکتیو در جریان خون پخش شود.
• معمولاً برای اسکن استراحت، ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پس از تزریق تصویربرداری انجام می‌شود.

---

3. تصویربرداری در حالت استراحت

• بیمار روی تخت مخصوص قرار می‌گیرد و یک دوربین گاما (Gamma Camera) در اطراف قفسه سینه حرکت می‌کند تا تصاویری دقیق از قلب بگیرد.
• بیمار باید در طول تصویربرداری ثابت بماند.
• این مرحله حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد.

---

4. مرحله استرس (ورزشی یا دارویی)

این مرحله برای بررسی عملکرد قلب در شرایط استرس انجام می‌شود که می‌تواند به دو روش انجام شود:

الف) تست ورزش:

• بیمار روی تردمیل راه می‌رود یا روی دوچرخه ثابت ورزش می‌کند تا ضربان قلب افزایش یابد.
• در حین ورزش، فشار خون و ضربان قلب بیمار تحت کنترل است.
• در اوج فعالیت، یک دوز دیگر از ماده رادیواکتیو تزریق می‌شود و پس از آن تصویربرداری انجام می‌شود.

ب) تست دارویی:

• اگر بیمار قادر به انجام ورزش نباشد، داروهایی مانند دوبوتامین یا آدنوزین تزریق می‌شوند که اثراتی مشابه ورزش روی قلب ایجاد می‌کنند.
• بیمار ممکن است احساس گرگرفتگی یا تپش قلب داشته باشد که موقتی است.

---

5. تصویربرداری پس از استرس

• پس از انجام مرحله استرس، بیمار مجدداً تحت تصویربرداری با دوربین گاما قرار می‌گیرد.
• مقایسه تصاویر استراحت و استرس به پزشک کمک می‌کند تا کاهش جریان خون در نواحی مختلف قلب را تشخیص دهد.

---

6. مراقبت‌های پس از اسکن

پس از اتمام اسکن هسته ای قلب، بیمار می‌تواند فعالیت‌های عادی خود را از سر بگیرد، اما توصیه می‌شود:

• مصرف مایعات زیاد برای دفع سریع‌تر مواد رادیواکتیو.
• اجتناب از تماس نزدیک با کودکان و زنان باردار تا ۲۴ ساعت.
• در صورت بروز علائمی مانند سرگیجه یا حالت تهوع، به پزشک مراجعه شود.

---

نتایج اسکن هسته‌ای قلب

پزشک با بررسی تصاویر اسکن می‌تواند موارد زیر را ارزیابی کند:

• تشخیص بیماری عروق کرونری (تنگی عروق قلبی).
• تشخیص سکته قلبی و بررسی میزان آسیب به عضله قلب.
• ارزیابی عملکرد قلب قبل و بعد از عمل جراحی.

اسکن هسته ای قلب یک روش غیرتهاجمی و ایمن برای تشخیص مشکلات قلبی است که به پزشکان کمک می‌کند برنامه درمانی مناسبی را برای بیمار تدوین کنند.

آیا اسکن هسته ای قلب خطرناک است

اسکن هسته‌ای قلب به‌طور کلی یک روش ایمن و غیرتهاجمی است، اما مانند هر روش پزشکی، می‌تواند خطراتی را به همراه داشته باشد که بیشتر به موارد خاص مربوط می‌شود. در اینجا به برخی از سوالات بیماران آیا اسکن هسته‌ای قلب خطرناک است شرح داده ایم.

1. قرارگیری در معرض اشعه

• اسکن هسته ای قلب از مواد رادیواکتیو استفاده می‌کند که ممکن است سطح کمی اشعه به بدن وارد کنند. با این حال، این میزان از اشعه بسیار کم است و خطرات جدی برای سلامتی ایجاد نمی‌کند.
• برای بیشتر افراد، این سطح از اشعه ایمن است، اما در صورتی که شما باردار باشید یا قصد بارداری دارید، پزشک باید قبل از انجام اسکن هسته ای قلب ارزیابی دقیقی انجام دهد.

2. واکنش‌های آلرژیک به ماده رادیواکتیو

• به‌طور نادر، ممکن است برخی افراد به مواد رادیواکتیو حساسیت نشان دهند و واکنش‌های آلرژیک مانند کهیر، تورم یا خارش بروز دهند. این واکنش‌ها معمولاً خفیف و موقتی هستند، اما در صورت بروز علائم جدی باید فوراً پزشک را مطلع کنید.

3. عوارض جانبی ناشی از داروهای افزایش‌دهنده ضربان قلب

• در صورتی که بیمار نتواند ورزش کند و از داروهای شبیه‌ساز استرس (مثل دوبوتامین یا آدنوزین) استفاده کند، ممکن است عوارضی مانند تپش قلب، فشار خون پایین، یا تنگی نفس رخ دهد. این داروها معمولاً تحت نظارت پزشک تجویز می‌شوند و عوارض جانبی آنها موقت است.
• در موارد بسیار نادر، این داروها می‌توانند علائمی مانند سرگیجه یا ناراحتی‌های قلبی جدی‌تری ایجاد کنند.

4. اضطراب یا استرس بیمار

• برخی بیماران ممکن است در حین انجام اسکن هسته ای قلب دچار اضطراب یا استرس شوند، به‌ویژه در صورتی که از تجهیزات پزشکی یا داروهای تزریقی ترس داشته باشند. این حالت‌ها معمولاً با آرامش بیمار و در صورت لزوم داروهای آرام‌بخش قابل کنترل هستند.

5. محدودیت‌ها در برخی شرایط خاص

• برای افرادی که مشکلات شدید کلیوی دارند یا دچار بیماری‌های خاص دیگری هستند، ممکن است اسکن هسته‌ای قلب گزینه مناسبی نباشد یا نیاز به دقت بیشتری در انتخاب مواد رادیواکتیو و روش‌های انجام آن باشد.

سوالات متداول عوارض اسکن هسته‌ای قلب برای اطرافیان